Ο Θεός πραγματικά λυπάται για το κάθε τι κακό και καταστροφικό που συμβαίνει γύρω μας.

Όμως χρόνια ολόκληρα ζητάμε από τον Θεό να φύγει από τις ζωές μας, να φύγει από τα σχέδια μας, να φύγει από την πόλη μας, να φύγει από τις οικογένειες μας.
Τον διώξαμε!

Και εκείνος ευγενικός όπως είναι, απομακρύνθηκε... έφυγε.

Πώς μπορούμε λοιπόν να απαιτούμε τις ευλογίες και την προστασία του Θεού αφού εμείς οι ίδιοι Του ζητήσαμε να απομακρυνθεί?

Και για το λόγο αυτό σαν βόμβες σκάνε δίπλα μας τα γεγονότα. Και μάλιστα η Αγία Γραφή μας προειδοποιεί για χειρότερες μέρες.

Κρίση οικονομική, αρρώστιες που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν εμφανισθεί, φυσικά φαινόμενα περίεργα και ανεξήγητα , υπερθέρμανση του πλανήτη μας, βία και τρομοκρατία, σεισμοί, πλημμύρες, έλλειψη νερού στο μισό σχεδόν πληθυσμό του κόσμου και άλλα.

Τελικά θερίζουμε όλα αυτά που σπείραμε.
Υπάρχει ελπίδα?

Που θα βρώ την «Ελπίδα για το αύριο» ?